Guideline for the Prevention, Detection, Evaluation and Management of High Blood Pressure in Adults: A Report of the American College of Cardiology/American Heart Association Joint Committee on Clinical Practice Guidelines

Γράφει ο Κωνσταντινίδης Δημήτριος

2025 AHA/ACC/AANP/AAPA/ABC/ACCP/ACPM/AGS/AMA/ASPC/NMA/PCNA/SGIM

Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν οι αναθεωρημένες οδηγίες της Αμερικάνικης Καρδιολογικής Εταιρείας (AHA) με το Αμερικάνικο Κολλέγιο Καρδιολογίας (ACC) σε σύμπραξη με πληθώρα άλλων εταιρειών. Οι οδηγίες ήρθαν να αναθεωρήσουν αυτές του 2017 με κάποιες μικρές αλλά σημαντικές αλλαγές.

Όσον αφορά τη διαδικασία μέτρησης της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) υπάρχει μια επικαιροποιημένη και έξυπνη προσθήκη στις γνωστές συνθήκες, ο ασθενής δεν πρέπει να χρησιμοποιεί το κινητό του κατά τη διαδικασία μέτρησης. Η πιο σημαντική ωστόσο αλλαγή βρίσκεται στον ορισμό της υπέρτασης. Οι αμερικάνικες οδηγίες του 2017 είχαν αλλάξει τον ορισμό της υπέρτασης τοποθετώντας το όριο στο 130/80mmHg, δίνοντας ωστόσο σύσταση για θεραπεία μόνο στους ασθενείς υψηλού κινδύνου. Εκείνη η αλλαγή παρότι είχε πολυσυζητηθεί, στην πράξη δεν ερχόταν σε σύγκρουση με τις υφιστάμενες οδηγίες και κρίθηκε απαραίτητη για την ευαισθητοποίηση ιατρών και ασθενών σε αυτό που αποκαλούνταν «προ-υπέρταση». Οι νέες οδηγίες διατηρούν αυτή την ταξινόμηση (Φυσιολογική ΑΠ: <120 / <80 mmHg, Αυξημένη ΑΠ: 120–129 / <80 mmHg, Υπέρταση σταδίου 1: 130–139 ή 80–89 mmHg, Υπέρταση σταδίου 2: ≥140 ή ≥90 mmHg) αλλά πλέον η υπέρταση σταδίου 1 θα πρέπει να θεραπεύεται φαρμακευτικά σε όλους τους ασθενείς (άμεσα στους ασθενείς υψηλού κινδύνου, μετά από 3-6 μήνες εφαρμογής υγιεινοδιαιτητικών μέτρων σε αυτούς χαμηλού κινδύνου). Να θυμίσω ότι και στις Ευρωπαϊκές οδηγίες του 2018 παρόμοια σύσταση για έναρξη της φαρμακευτικής αγωγής υπήρχε για την υπέρταση βαθμού 1 (140-159 / 90-99mmHg). Οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής εταιρείας (ESC) του 2024 ήταν προάγγελος αυτών των αλλαγών και θεωρώ πως είναι πλέον ζήτημα χρόνου να υιοθετηθεί και από τις υπόλοιπες εταιρείες υπέρτασης ανά τον κόσμο ο νέος ορισμός της υπέρτασης (ΑΠ ≥130/80mmHg).

Σχετικά με τον έλεγχο δευτεροπαθούς υπέρτασης, διευρύνεται η σύσταση για αποκλεισμό του πρωτοπαθούς υπεραλδοστερονισμού σε όλα τα άτομα με ΑΠ ≥140/90mmHg, με ασθενή ωστόσο σύσταση (2b). Μια πρακτική σύσταση, είναι ο αρχικός έλεγχος του άξονα να γίνεται χωρίς απαραίτητα τη διακοπή της αντιυπερτασικής αγωγής παρά μόνο των MRAs. Οι Ευρωπαϊκές οδηγίες παραδοσιακά διαφοροποιούνται και συστήνουν ότι ιδανικά ο έλεγχος για δευτεροπαθή υπέρταση θα πρέπει να διενεργείται σε εξειδικευμένα κέντρα.

Ο θεραπευτικός αλγόριθμος δεν παρουσιάζει σημαντικές διαφορές, με σύσταση για χρήση συνδυασμένης διπλής αντιυπερτασικής αγωγής σε όλα τα άτομα με ΑΠ ≥140/90 mmHg. Μια διαφορά των αμερικάνικων οδηγιών είναι ότι διαχωρίζουν τα θειαζιδικά διουρητικά και θεωρούν ως φάρμακα πρώτης γραμμής μόνο τα θειαζιδικού τύπου (χλωροθαλιδόνη, ινδαπαμίδη) που έχουν ευνοϊκότερο φαρμακοκινητικό προφίλ. Ο στόχος της συστολικής ΑΠ παραμένει στο <130 mmHg με παρότρυνση ωστόσο για επίπεδα <120 mmHg με σύσταση 1 σε άτομα υψηλού κινδύνου και 2b σε χαμηλού.

Για πρώτη φορά υπάρχει σύσταση και από τις οδηγίες από την άλλη πλευρά του ατλαντικού για τη χρήση της συμπαθητικής απονεύρωσης του νεφρού έως πέμπτη όμως θεραπευτική επιλογή (μετά τον σταθερό τριπλό συνδυασμό και τον MRA). Σχετικά με τις συννοσηρότητες, υπάρχει σύσταση (2b) χρήσης GLP-1RA σε άτομα με BMI≥ 27 kgr/m2 συμπληρωματικά για μείωση της ΑΠ καθώς και βαριατρικού χειρουργείου σε παχύσαρκους με BMI≥ 35 kgr/m2. Τέλος υπάρχει ισχυρή σύσταση για έλεγχο της συστολικής ΑΠ σε επίπεδα <130 mmHg για την πρόληψη γνωσιακών διαταραχών.